ARCHITECTUUR EN RUST

Ondanks de ligging aan een drukke weg ademt de woning rust. Geluid wordt buiten gehouden zonder in te boeten op transparantie en openheid.

De niet-gesloten straatgevel straalt toegankelijkheid uit en markeert tegelijk een zorgvuldig opgebouwde overgang van openbaar naar privé.

De woning is opgebouwd rond doordachte zichtlijnen. Geen enkele ruimte wordt frontaal betreden; elke kamer ontvouwt zich zijdelings. Zichtlijnen suggereren relaties tussen functies: vanuit de keuken wordt de haard gelezen, vanuit de leefruimte glijdt de blik langs het eiland naar het achterliggende landschap.

Ook in de hoogte speelt perspectief een rol: de zichtlijn vanop de trap richting straat, begeleid door de buitenmuur, suggereert diepte en oneindigheid.

De inkom vormt een centrale, ruimtelijke schakel waar circulatie zich logisch vertakt naar keuken, leefruimte en verdieping. Keuken en leefruimte werden bewust los van elkaar gepositioneerd zodat elke functie haar eigen karakter behoudt, terwijl subtiele elementen — zoals de vestiairekast — de ruimtelijke samenhang versterken.

Hoog geplaatste ramen brengen, ondanks de ingesloten ligging, zowel ochtend- als avondzon diep in de woning.

De leefruimte opent zich volledig naar de tuin en het achterliggende landschap. Aan de straatzijde zorgt een omsloten patio voor geborgenheid, terwijl deze verlaagde patio tegelijk volwaardig daglicht tot in de kelder brengt.

De vensterbank fungeert als zitbank, wordt verlicht via een open legger en vloeit naadloos over in het haardmeubel.

De keuken werd opgevat als meer dan een functionele kookruimte: ze vormt een ontmoetingsplek waar het gezin samenkomt. Het overkragende werkblad wordt gedragen door een breed vormgegeven koperen ondersteuning — een detail dat terugkeert in de op maat ontworpen eettafel en het bureaumeubel op de verdieping, en zo de architecturale samenhang versterkt.

Architectuur en interieur zijn onlosmakelijk met elkaar verweven. Secundaire functies verdwijnen in een ‘box-in-box’-concept waarbij deuren, kasten en handgrepen discreet in de bekleding zijn opgenomen. Verlichting is geïntegreerd in het vaste meubilair en verdiept nissen en accenten.

Materialen, verhoudingen en detaillering herhalen zich consequent doorheen de woning.

Het overdekte terras vormt vanuit zowel keuken als leefruimte een geleidelijke overgang naar de tuin. De circulatie verloopt bewust via de keuken, wat het terras intiemer en meer beschut maakt. Slanke, terugliggende penanten dragen het overstek en definiëren subtiel een eet- en zithoek buiten.

Ook in de private ruimtes wordt ruimtelijke rust nagestreefd.

Badkamers worden verlicht via bovenlicht; de ouderbadkamer opent zich met kathedraalglas naar de inkom en vangt avondzon. Zwevende meubels en een losstaand bad zorgen voor lichtheid. Slaapkamers zijn kamerbreed beglaasd en zorgvuldig gebufferd, met de dressing als overgang tussen ouderkamer en badkamer. Pivoterende deuren lijnen in open stand uit met het maatmeubilair.

Het poolhouse werd haaks op de woning gepositioneerd om de tuin te begrenzen en spanning te geven. Een insnijding aan de kopzijde creëert een overdekte buitenruimte als verlengde van de woning. Hoekschuiframen verdwijnen in de spouw en maximaliseren de openheid.

Tot in de details wordt verfijning nagestreefd: gelijkliggend voegwerk, verdoken handgrepen, wisselende wandbekleding, ingepleisterde gordijnrails en dunne leggers verlichten het geheel. Binnen- en buitenvloeren lopen door in beton, ook in de buitentrappen en de natuurlijk verlichte kelder.

Architectuur herhaalt zich in interieur, meubilair en bijgebouw — consequent, rustig en met aandacht voor beleving.